Vandaag las ik met aandacht een drietal artikelen.
Allereerst een interview met Amerikaanse Daisy Khan, de initiatiefneemster van Park 51, het islamtische gemeenschapscentrum dat vlak bij Ground Zero moet komen.
Ik ben erg geïnteresseerd in de gedachtenwereld van wat ik liberale moslims zou willen noemen.
Wat zij zegt klinkt mij als muziek in de oren: zij gelooft in de waarden die de islam vertegenwoordigt en wijst de verdraaide, gecorrumpeerde vormen van de sharia af.
Het belangrijkste zijn voor haar de principes die daar achter liggen: het bevorderen van leven, godsdienstvrijheid, een goed gezinsleven, welvaart, intellectuele onafhankelijkheid en menselijke waardigheid.
Vervolgens een column van Ger Groot, waarin hij de film "Incendies" bespreekt.Deze film speelt zich af in een niet nader aangeduid land in het Midden Oosten waar zich een verschrikkelijke burgeroorlog afspeelt waarvan wij flarden zien.
Hij komt net als ik tot de conclusie dat de auteur van het toneelstuk een moderne tragedie heeft willen schrijven.
Dat lukt misschien wel in het theater waar het stuk oorspronkelijk voor was geschreven.
In de bioscoop zit echter de constructie de beelden in de weg.
Dat ben ik geheel met hem eens, want ook mij achtervolgden de gruwelijke beelden in de film dagenlang.
Ik was haar dankbaar voor haar benadering van de film, maar blijf het toch een troosteloos verhaal vinden uit een cultuur die mij totaal vreemd is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten